Cecil Stacey (1885 - 1934)

Stacey Cecil met twee kameraden

Op 22 april 1915 voerden de Duitsers de eerste gasaanval uit. De verschrikte Franse troepen lieten een gat vallen in de geallieerde lijn, dat de Canadezen probeerden te dichten. Op 30 april 1915 moest Cecil Henry Stacey zich met zijn batterij van de Royal Field Artillery terugtrekken, om niet omsingeld te worden. Een kogel verwondde hem aan de lies. Hij bleef achter in de stelling. Pas de volgende dag troffen brancardiers hem gewond onder zijn kanon aan. In een veldhospitaal werd Cecil Stacey verzorgd door legerarts John McCrae, die korte tijd later zijn gedicht ‘In Flanders Fields’ zou schrijven. Cecil herstelde in de UK, maar werd op 1 oktober 1915 van verdere militaire dienst ontslagen.

Geboren in Londen emigreerde Cecil Stacey rond de eeuwwisseling naar Canada (Prince Albert), waar hij als bediende bij een spoorwegmaatschappij werkte en houtzaagmachines verkocht. Hij werd er lid van de lokale militie, de 95th Saskatchewan Rifles. Op 22 september 1914 meldde hij zich als vrijwilliger bij de Princess Patricia’s Canadian Light Infantry, maar hij werd doorgestuurd naar de tweede batterij van de Royal Field Artillery. Cecil werd opgeleid in Québec en in de UK, en trok in 1915 naar Vlaanderen. Terug in Canada trouwde hij in 1917 met de Ierse Bessie Rafferty. Ze kregen een zoon en een dochter.